نکات مهم مربوط به افراز و تفکیک املاک مشاعی

افراز چیست و منظور از تفکیک املاک مشاعی چیست؟

املاک از منظر قانون مدنی به دو گروه مفروز و مشاع قابل تقسیم است. اموال مفروز به اموالی اطلاق می گردد که یک مالک دارند و کل مالکیت مال از آن همان یک نفر است. به عنوان مثال برای اموال مفروز می توان به زمینی اشاره کرد که مالکیت شش دانگ آن برای شخص معینی است. در مقابل املاک مشاعی اموالی هستند که بیش از یک نفر الک دارند، و تشخیص حدود مالکیت هر کدام از مالکین متعدد در عالم خارج ممکن نباشد. ممکن است زمینی که در بالا ذکر شد به طور مشاع در مالکیت دو شخص قرار داشته باشد.

در این صورت هر کدام از مالکین در جزء جزء ملک مشاع، مالکیت دارند. به موجب قانون مدنی انجام هرگونه تصرفی در ملک مشاع بدون رضایت و اجازه سایر مالکین، غیر قانونی و ممنوع است. دلیل این امر نیز آن است که همه مالکین نسبت به سهم خود، در مورد تمام اجزای ملک مشاع مالکیت دارند. بنابراین بدون رضایت سایرین، هیچ کدام از مالکین به تنهایی نمی تواند در ملک مشاع تصرف نماید.

شیوه افراز املاک مشاعی

عمل افراز، یا تفکیک املاک مشاعی به معنای این است که مالکیت مشاع میان مالکین متعدد از بین رفته و هر کدام از آنها مالک بخش معینی از ملک به صورت مفروز شود. اصولاً تفکیک املاک مشاع می بایست با رعایت مقررات مربوط به نقشه جامع شهر و در حدود کاربری تعیین شده صورت گیرد. در صورتی که ملکی غیر قابل افراز باشد، دادگاه حقوقی به درخواست هر کدام از مالکین مبنی بر تفکیک املاک مشاع، می تواند حکم به فروش ملک را صادر نموده و از ماحصل فروش مالک، هر کدام از شرکا به نسبت سهم خود، از مبلغ ملک دریافت می نماید.