قرارداد پیمانکاری و شرایط حقوقی آن

منظور از قرارداد پیمانکاری چیست؟

قرارداد پیمانکاری به طور کلی قراردادی است که به موجب آن کارفرما، انجام عملی در مدت معین را به شخص پیمانکار (مقاطعه کار) واگذار کرده و اجرت آن را پرداخت می کند. موضوع قرارداد پیمانکاری ممکن است ساخت و ساز، حمل و نقل، خدمات و … باشد. نخستین گام برای انعقاد قرارداد پیمانکاری تعیین موضوع قرارداد می باشد. موضوع پیمانکاری ممکن است هر عملی باشد. موضوع پیمانکاری و مبلغ اجرت و … می بایست در ذیل قرارداد تعیین شود. به عبارت دیگر به موجب ماده 10 قانون مدنی و اصل آزادی قراردادها، طرفین قرارداد پیمانکاری می توانند در مورد موضوع قرارداد و نحوه انجام آن به طور آزاد توافق نمایند. در نتیجه پیمانکاری با توجه به توافق طرفین ممکن است به صورت نقد، اقساط، منجز، معلق، تملیکی و غیر تملیکی انعقاد یابد. یکی از وظایف کارفرما این است که پیش از شروع عملیات اجرایی قرارداد می بایست نسبت به بیمه نمودن پروژه اقدام نماید. در ادامه به برخی از مهمترین موضوعات مرتبط با پیمانکاری خواهیم پرداخت:

ارکان پیمانکاری

برای انعقاد قرارداد پیمانکاری پیش از هر چیز می بایست حداقل دو نفر (یکی به عنوان کارفرما و دیگری به عنوان پیمانکار) به عنوان طرفین قرارداد با یکدیگر توافق نموده مبادرت به تنظیم قرارداد نمایند. علاوه بر این می بایست موضوع قانونی مثل ساخت و ساز مسکن به عنوان موضوع قرارداد تعیین گردد. بنابراین در صورتی که موضوع تعیین شده نامشروع و غیر قانونی مثل تولید مواد مخدر یا نوشیدنی های الکلی باشد، قرارداد پیمانکاری قابلیت انعقاد نخواهد داشت. همچنین مدت زمان معقولی می بایست به عنوان مهلت برای پیمانکار تعیین گردد تا ظرف آن نسبت به ایفای تعهدات خود اقدام نماید. دیگر رکن پیمانکاری اجرت پیمانکار است که می بایست ضمن انعقاد قرارداد در خصوص میزان و نحوه پرداخت آن توافق صورت گیرد.