جریمه دیرکرد تخلیه خانه

ضرورت تخلیه خانه در قرارداد اجاره

مطابق با ماده 460 قانون مدنی، عقد اجاره یکی از انواع عقود موقت به شمار می رود. بنابراین می بایست مدت زمانی که مستاجر در ملک مورد اجاره اقامت نموده یا به نحو دیگری آن را تصرف می کند، محدود و معین باشد. به عبارت دیگر اجاره ملک ممکن نیست به صورت دائمی باشد و طرفین می بایست نسبت به تعیین زمان پایان پذیرفتن اجاره، در ضمن قرارداد تعیین تکلیف نمایند. ممکن است طرفین قرارداد اجاره در مورد زمان پایان یافتن مدت اجاره سکوت کنند. در این صورت مدت اجاره توسط قاضی دادگاه تعیین شده و با توجه به عرف محل حسب مورد یک روز، یک هفته یا یک سال خواهد بود. با پایان یافتن مدت اجاره، مستاجر مکلف است ملک مورد اجاره را تخلیه نموده و به همان صورتی که آن را تحویل گرفته است به موجر تحویل دهد.

جریمه دیرکرد تخلیه و نحوه تعیین آن

اگر با وجود پایان یافتن مدت اجاره، مستاجر از تخلیه خانه امتناع کند، موجر می تواند مستاجر اقامه دعوا نموده و دستور یا حکم تخلیه مورد اجاره را دریافت کند. نکته حائز اهمیت در این خصوص این است که مستاجر می بایست اجرت المثل زمانی که بیش از مدت مندرج در اجاره نامه در خانه اقامت نموده است را به موجر بپردازد. مرجع تشخیص میزان مبلغی که مستاجر می بایست به عنوان جریمه دیرکرد تخلیه پرداخت کند، قاضی دادگاه یا شورای حل اختلاف است. قاضی جریمه دیرکرد را مطابق با عرف محل تعیین می کند و حکم به پرداخت آن توسط مستاجر را صادر می نماید. با صدور حکم به پرداخت جریمه دیرکرد تخلیه خانه، مستاجر مکلف است نسبت به پرداخت مبلغ مندرج در حکم و هزینه های دادرسی از قبیل حق الوکاله اقدام نماید. در صورتی که مستاجر همچنان از پرداخت محکوم به خودداری کند، به درخواست خواهان و دستور قاضی حبس می شود.