تفکیک اراضی کشاورزی

منظور از تفکیک اراضی کشاورزی چیست؟

در قوانین جاری ایران تفکیک اراضی کشاورزی اصولاً ممنوع است. این امر ریشه در این موضوع دارد که اراضی کشاورزی سرمایه های عمومی ملت محسوب می شود. بنابراین هرگونه خرد شدن این اراضی ممکن است به خودکفایی کشور در تولید محصولات اساسی لطمه وارد آورد. با این وجود قانونگذار در برخی از موارد، در این باره استثنائاتی قائل شده است. از جمله استثنائات قانونی بر منع تفکیک اراضی کشاورزی می توان به قانون جلوگیری از خرد شدن اراضی کشاورزی اشاره کرد.

به موجب قانون مزبور و آیین نامه تعیین حد نصاب فنی و اقتصادی اراضی کشاورزی و باغی، مساحت و اصول فنی خاصی برای تفکیک و افراز زمین های کشاورزی هر منطقه تعیین گردیده است. به موجب ماده 2 قانون جلوگیری از خرد شدن اراضی، ارائه هرگونه خدمات ثبتی و قانونی در مورد زمین هایی که مساحت آنها به کمتر از حد نصاب قانونی تقلیل یافته باشد، ممنوع است. اگر مالکین بخواهند با اجتماع حقوق خود به صورت مشاع نسبت به تفکیک اراضی کشاورزی اقدام نمایند، ارائه خدمات ثبتی به آنها بدون مانع است.

استثنائات در زمینه صدور سند تفکیکی برای اراضی کشاورزی

مطابق با ماده 6 قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی، ممکن است مساحت زمینی کمتر از حد نصاب مقرر در قانون جلوگیری از خرد شدن اراضی کشاورزی باشد. در این صورت اگر به دلیل محاط بودن به معابر عمومی یا زمین های دولتی یا ملی محدود شده باشد، صدور سند تفکیک اراضی روستایی در این مورد بلامانع است.

طبق ماده 6 قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی در مورد زمین های بایر و دایر که پس از تصویب قانون مربوط به اصلاحات اراضی مصوب 1339 و اصلاحات بعدی آن به طور موقت به مالکین واگذار شده است، می توان سند تفکیک اراضی کشاورزی صادر نمود. البته این امر منوط به این است که در زمین مزبور کشت صورت گرفته باشد.